Przedszkole 43 Gdańsk

Ta strona używa cookies.

Możesz określić warunki używania i dostępu cookies w swojej przeglądarce. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Aby dowiedzieć się więcej o ustawieniach swojej przeglądarki odwiedź jej zakładkę ustawiania lub stronę jej producenta.

Ja chcę sam - czyli dziecko uczy sie samodzielności

 

„W mojej wizji przyszłości młody człowiek przechodzi z jednego etapu samodzielności
do kolejnego – wyższego dzięki swojej własnej aktywności, wysiłkowi własnej woli.
To właśnie stanowi wewnętrzny rozwój człowieka”.

Maria Montessori

Naturalną potrzebą każdego dziecka jest samodzielność.Wpływa ona na samoocenę i umiejętność radzenia sobie w nowych różnych sytuacjach. Dlatego takważne jest, by wytwarzać w dziecku poczucie, że bez względu na to, w jaki sposób pokonujemy trudności w zdobywaniu nowych umiejętności, rodzice zawsze są z niego dumni i będą go wspierać.

Dziecko na różnych etapach rozwoju umie wykonywać pewne zadania samodzielnie, ale powinno także móc liczyć na pomoc ze strony rodziców. Przekonanie o samodzielności jest bardzo ważne w procesie rozwoju emocjonalnego każdego dziecka wpływa na poczucie własnej wartości i motywację do dalszej pracy nad sobą.

Nauka samodzielności w wieku przedszkolnym jest dobrym fundamentem dla dorosłości, dlatego wyznaczanie różnych obowiązków połączone z odpowiednimi komunikatami może przynieść bardzo dobre efekty. Pierwszym sprawdzianem samodzielności naszego dziecka jest pójście do przedszkola- dziecko niekiedy po raz pierwszy rozstaje się ze swoimi rodzicami i trafiając do nowego - wielkiego świata jest zmuszone poradzić sobie samo z wieloma nowymi sytuacjami. Przekraczając próg przedszkola powinno: przystosować się do zasad panujących w grupie, poznać swoje panie i cały personel, zapoznać się ze sposobem korzystania z zabawek i urządzeń znajdujących się w sali, poznać nowych kolegów i nauczyć się z nimi współpracować oraz przystosować do zupełnie nowego rozkładu dnia. Większość dzieci przez proces adaptacji przechodzi sprawnie, szybko dostosowując się do wymagań stawianych przez nowe środowisko i w przedszkolu czują się bardzo dobrze traktując je, jako swój drugi dom. Czasem jednak zdarza się, że dziecko nie chce chodzić do przedszkola albo idzie do niego niechętnie po wielu namowach- często powodem takich zachowań jest brak umiejętności samoobsługi- np. dziecko nie potrafi założyć bucików albo zapiąć kurtki, miało przemyśleć swoje zachowanie i znaleźć wyjście z zaistniałej sytuacji, a nie potrafi przyznać się do popełnionego czynu i poszukać odpowiedniego rozwiązania.

Samodzielność dziecka w wieku przedszkolnym możemy podzielić na 3 strefy:

  • społeczna- umiejętność funkcjonowania w grupie i ponoszenia odpowiedzialności za swoje czyny i słowa,
  • praktyczna- czyli czynności porządkowe i samoobsługowe (np. ubieranie, higiena osobista),
  • umysłowa- decydowanie i rozwiązywanie problemów.

To, w jakim stopniu rozwinięte ma powyższe sfery dziecko pozwala mu odpowiednio funkcjonować w środowisku, dlatego nie wyręczajmy dziecka i nie spieszmy się z dawaniem rozwiązania i pomocy. Dajmy mu czas na zdobycie nowych umiejętności. Dawanie możliwość naprawiania różnych spraw przez dziecko i pokazywania konsekwencji zachowań również przyczyni się do osiągnięcia samodzielności. Zapewniajmy warunki do samodzielnego wykonywania zwykłych, codziennych czynności, dzięki, którym dziecko będzie nabywało nowe sprawności, a tym samym doskonaliło już mu znane.

Jak możemy zachęcić dziecko do samodzielności?

  1. Opisz to, co widzisz- zamiast strofować dziecko za to, co robi niezgodnie z naszymi oczekiwaniami opowiedz mu, co widzisz 
  2. Udziel informacji –zamiast używania przemocy słownej, fizycznej, czy emocjonalnej, wyjaśnij dziecku jak lub gdzie powinien to zrobić, służ mu dobrą radą
  3. Zaproponuj wybór – w sytuacjach dotyczących potrzeb lub preferencji dziecka uwzględnij jego zdanie- pozwoli to uczyć się sztuki wyboru i kompromisu
  4. Okazuj szacunek dla zmagań dziecka– bierz pod uwagę, że cokolwiek robi dziecko
    to robi to z zaangażowaniem-pozwól mu popełniać błędy i wspólnie znajdujcie sposoby by je naprawić
  5. Bądź zainteresowany- zamiast zadawać zbyt wiele pytań. Często dzieci nie chcą nam opowiadać szczegółowo całego dnia, kiedy przestaniemy zamęczać je pytaniami,
    a zaczniemy z zainteresowaniem słuchać, co same mają do powiedzenia opowiedzą nam wszystko
  6.  Nie spiesz się z dawaniem odpowiedzi– zachęć je do dalszych dociekań-to rozwija myślenie. Ciągłe pouczanie powoduje, że dziecko nie nabędzie umiejętności poszukiwania własnych rozwiązań
  7. Zachęcaj dziecko do korzystania z cudzych rozwiązań– to poszerzy jego horyzonty
    i nauczy go w przyszłości korzystać z wiedzy i doświadczeń innych osób
  8. Nie odbieraj mu nadziei- niech marzy – marzenia rozwijają wyobraźnie i pozwalają dążyć do celu.

Kształtowanie samodzielności to jedno z wielu zadań realizowanych przez przedszkole, stwarzanie sytuacji sprzyjających samodzielności nie tylko w zakresie samoobsługi, ·ale również samodzielnego myślenia, rozwiązywania problemów, właściwego komunikowania się i kształtowania własnego „Ja”, wszystko to składa się na realizację tego zagadnienia. Jednak czy te cele zostaną w pełni zrealizowane zależy od współpracy przedszkola i rodziców. Przedszkole wspiera dziecko w realizacji działań i dążeniu do osiągania wielu umiejętności, a rodzic jest pierwszym i najbardziej odpowiedzialnym środowiskiem do „usamodzielnienia dziecka”, pierwszą szkołą dla dziecka - to właśnie od Państwa postawy zależy najwięcej.

 

mgr Anna Wantke

  1. Tekst opracowany na podstawie dostępnych materiałów.