Przedszkole 43 Gdańsk

Ta strona używa cookies.

Możesz określić warunki używania i dostępu cookies w swojej przeglądarce. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Aby dowiedzieć się więcej o ustawieniach swojej przeglądarki odwiedź jej zakładkę ustawiania lub stronę jej producenta.

metoda projektów

 

METODA PROJEKTÓW

 

Metoda projektów jest metodą nauczania, która daje szanse wyboru aktywności dzieciom na różnym poziomie ich rozwoju. Uczy zastosowania nowo nabytej wiedzy w praktyce i dzielenia się informacjami z innymi, a także uczy pracy zespołowej i pobudza do myślenia.

W metodzie tej  najbardziej wartościowe dla dzieci jest uczenie poprzez działanie, bezpośrednie doświadczanie. Dzieci muszą przeżyć daną sytuację, a nie tylko o niej posłuchać lub zobaczyć ją na planszy. Wybór tematu musi być uzależniony od zainteresowań dzieci i odnosi się do ich doświadczeń życiowych, co jest najlepszym sposobem zdobywania wiedzy. Zadaniem nauczyciela jest włączenie do projektu  tych treści np. z zakresu matematyki, czytania i wiedzy o środowisku, zdrowiu kosmosie, dinozaurach itp. Nauczyciel zakreśla pewne ramy oraz pomaga w poszukiwaniu rozwiązań i potrzebnych materiałów

Reasumując, metoda projektów to pogłębione podejście do tematu o charakterze badawczym, które zwykle trwa kilka tygodni. Dzieci wspólnie z nauczycielem wybierają temat badań, planują miejsca zajęć terenowych oraz rozmowy z ekspertami również decydują o przebiegu projektu i jego zakończeniu. Nauczyciel nie musi decydować, w jakim kierunku pójdzie aktywność dzieci i co interesuje dzieci z zakresu danego tematu.


Każdy projekt składa się z trzech etapów:
I etapie następuje wybór tematu (pojawiającego się z inicjatywy dzieci lub nauczyciela), analiza wyjściowego stanu wiedzy i umiejętności dzieci, tworzenie przez nauczyciela siatki pojęciowej związanej z tematem i powiązanie jej z programem pracy ośrodka przedszkolnego.
Na tym etapie rozpoczyna się dyskusja, czyli tzw. „spotkania w kręgu”, dzieci mają okazję dzielić się tym, co je interesuje i tym, co chciałyby głębiej zbadać.
Nauczyciel może poznać zainteresowania dzieci oraz stopień zaangażowania na dany temat. Podstawą prowadzenia projektu jest wybór odpowiedniego zagadnienia do realizacji. Pomagają w tym opracowane przez Lilian G. Katz kryteria doboru tematu. Również dzieci mają wiele zainteresowań, więc nauczyciel również może stworzyć listę takich tematów.
Gdy już wybraliśmy z dziećmi temat, tworzymy siatkę pojęciową, czyli stawiamy problemy, które są zapisywane na dużym arkuszu papieru.
Następuje dzieci formułują pytania i weryfikują hipotezy.

II etap to głównie faza badawcza, zarówno na miejscu w ośrodku, jak i w terenie, wizyty ekspertów, własne eksperymenty;
Na tym etapie dzieci dzielą się swoimi przeżyciami lub doświadczeniami dotyczącymi wybranego tematu. Te tzw. historie własne można nagrywać, zapisywać, narysować, itp. Dalej dzieci badają daną rzecz, roślinę, przedmiot, czy istotę żywą przy pomocy lupy, lornetki, czy mikroskopu i rejestrują to, co widzą w formie szkicu, wykorzystując do tego celu podkładkę, ołówek i papier. W warsztacie samochodowym mogą np. szkicować samochód czy odrysowywać oponę samochodową. W miarę wzrostu wiedzy dzieci tworzą nowe wersje rysunków i opisów także mogą wykonać model z plasteliny, masy solnej, czy masy papierowej. W trakcie pracy tworzona jest kolekcja dotycząca projektu. Bardzo często dzieci zachęcają do współpracy dorosłych, rodziców. Dzieci, ich rodzice oraz znajomi i przyjaciele ośrodka przedszkolnego przynoszą wyszukane rekwizyty, książki, modele, zdjęcia, itp.
W dany projekt są bardzo zaangażowani nie tylko dzieci i nauczyciel, ale i rodzice oraz znajomi, sąsiedzi, starsze rodzeństwo, dziadkowie… Wychodzą oni z różnymi propozycjami, oferują pomoc, odnawiają swoje znajomości, aby wesprzeć realizację projektu.
Dzieci wraz z nauczycielem ustalają „listę pytań” do eksperta, którego zapraszają do siebie. Tym ekspertem może być każdy, kto dobrze zna badany temat.


III etap to podsumowanie i podzielenie się nabytą wiedzą i nowymi umiejętnościami.
Po zdobyciu doświadczeń i weryfikacji hipotez stawianych przez dzieci, następuje podsumowanie oraz prezentacja wyników projektu. Dzieci decydują, kogo zaprosić, aby podzielić się uzyskanymi wynikami. Są to najczęściej rodzice, dziadkowie, starsi koledzy ze szkoły. Tutaj dzieci przedstawiają swoją zdobytą wiedzę i dzielą się nią. Może to być w formie: przedstawienia teatralnego, muzycznego; przygotowanie własnych albumów, teczek; przygotowanie kroniki projektu.

Praca za pomocą metody projektów sprzyja tworzeniu w przedszkolu edukacji wysokiej jakości!!!

 ZALETY METODY PROJEKTU:

społeczne:
- rozwiązywanie problemów
- negocjacje
- ustalanie strategii działania
- przewidywanie życzeń i odczuć innych osób.
rozwój intelektualny:
- uczy się: myślenia krytycznego; stawiania hipotez; przewidywania i weryfikowania przewidywań; dociekliwości; wytrwałości w dążeniu do rozwiązywaniu problemu
- pogłębianie wiedzy: swoboda inicjowania i rozwijania własnych zainteresowań poprzez samodzielny dobór działań
rozwój samodzielności:
- sam określa swoje cele
- sam kieruje swoją aktywnością
- sam bierze odpowiedzialność za własną pracę
- sam sobą kieruje
- sam ocenia swoje osiągnięcia
- sam dobiera działania
- sam wybiera materiały do pracy
inne zalety:
- różnorodność działań
- udział wszystkich dzieci
- samodzielność
- wzrasta poczucie własne wartości (mam sukces)
- rozwijanie kreatywności
- włączenie rodziców w realizację projektu: zbierają materiały, książki, występują w roli ekspertów, towarzyszą w wycieczkach, biorą udział w wydarzeniu kulminacyjnym itp.

 

Celebracja  sukcesu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 BIBLIOGRAFIA:
B. D. Gołęniak „Uczenie metodą projektu” Warszawa 2002, WSiP
J.H.Helm, J.G. Katz „Mali Badacze. Metoda projektu w edukacji elementarnej” Warszawa 2003, Wyd. CODN
M. Szamański „O metodzie projektów” Wydawnictwo Akademickie „Żak”, warszawa 2000

 

Opracowały na podstawie w/w literatury:  Paulina Kulpaczyńska

 

                         Sabina Kazimierczuk