Przedszkole 43 Gdańsk

Ta strona używa cookies.

Możesz określić warunki używania i dostępu cookies w swojej przeglądarce. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Aby dowiedzieć się więcej o ustawieniach swojej przeglądarki odwiedź jej zakładkę ustawiania lub stronę jej producenta.

INNOWACJA PEDAGOGICZNA -„BAJKA O WARTOŚCIACH”.

INNOWACJA PEDAGOGICZNA -„BAJKA O WARTOŚCIACH”.

 

Autor: Laura i Izabella Mastalerz

 

Dawno, dawno temu, w dalekim kraju istniały następujące osady, w których mieszkały wraz ze swoimi rodzinami: Szacunek, Uczciwość, Odpowiedzialność, Szczęście, Optymizm, Humor, Odwaga, Przyjaźń, Miłość i Piękno, a także Mądrość, która rządziła wszystkimi. Każda osada odpowiadała za jedną wartość życiową. Wszyscy żyli w zgodzie i radości,
ale niestety robiło się coraz mniej miejsca, bo rodziny się rozrastały. W ciągu tygodnia przybyło ich tak dużo, że Mądrość musiała pomyśleć co zrobić, żeby wszyscy się pomieścili. Postanowiła zorganizować konkurs, na którym każda osada przedstawi się i opowie dlaczego jest ważna dla tego kraju i wtedy Rodzina Mądrości podejmie decyzję, która osada jest najmniej potrzebna i ta osada opuści na zawsze ten kraj.

Gdy nadszedł dzień konkursu wszyscy zaczęli tłumnie zjeżdżać się przed ratusz. Pierwszy
do mównicy podszedł Szacunek. Szacunku dlaczego ty powinieneś zostać ? - spytała Mądrość

– Jeżeli w tym kraju nie będzie Szacunku to ludzie przestaną się szanować. Nikt nie będzie szanował rzeczy i przyrody. Kraj pogrąży się w chaosie - odparł Szacunek.

To samo pytanie zadano Uczciwości, a ona odpowiedziała:

– Jeżeli mnie tu nie będzie ludzie będą okradać sklepy, banki i samych siebie. Będą kłamać, oszukiwać i nawzajem się oczerniać. Kto wtedy będzie chciał tu mieszkać ? –zapytała Uczciwość i odeszła na bok, bo już podchodziła Odpowiedzialność, która zaczęła mówić
z wielkim entuzjazmem.

– Czy wyobraża sobie ktoś, że kraj mógłby istnieć bez odpowiedzialności ? Przecież
od ludzkiej odpowiedzialności zależy zdrowie, a nawet życie człowieka! . Prawda ?

 -dopytywała się

– Oczywiście że jest to prawda- odpowiedział ktoś z Rodziny Mądrości. Szczęśliwe Szczęście podeszło do przodu i zaczęło mówić:

- Szczęście to uczucie najważniejsze. Każdy człowiek chce być szczęśliwy. Jeżeli ja wyjadę to już zawsze będziecie nieszczęśliwi.

A tego chyba nie chcecie?- zapytała i przesunęła się, żeby zrobić miejsce, gdyż Optymizm
i Humor przyszli jednocześnie. Uważali się oni za braci bliźniaków, więc zaczęli mówić jednocześnie to, co przygotowali sobie wcześniej:

– Czy chcecie tu smutku i braku nadziei? Gdy my jesteśmy w pobliżu, nuda nigdy was
nie dopadnie. A wy i wasze dzieci będziecie radośni i uśmiechnięci.

– Brzmi to przekonywująco - odparł jeden sędzia i poprosił o wypowiedź Odwagę, która odważnie podeszła do jury.

– Odwago! Powiedz mi proszę dlaczego ty jesteś ważna dla nas? -zapytał jeden z nich. Odwaga popatrzyła im prosto w oczy i powiedziała;

– Kraj w którym zabraknie Odwagi będzie słaby i każdy może go zniszczyć. Ludzie
bez odwagi będą się bali nawet wyjść z własnego domu. Czy tego byś chciała Mądrość
dla swojego kraju?

– Oczywiście że nie! Nikt by tego nie chciał - odparli sędziowie rozsądnie.

Następna w kolejce była Przyjaźń. Popatrzyła przyjaźnie na wszystkich i zapytała czy warto jest żyć bez przyjaźni? przecież prawdziwy przyjaciel to skarb – powiedziała, a widząc
że większość zgromadzonych przytakuje głową Przyjaźń uznała że przekonała już

wszystkich i pobiegła się zaprzyjaźnić z osobą, której jeszcze nie znała.

 Miłość zaczęła tłumaczyć dlaczego jest ważna, ale żona Mądrości przerwała jej i powiedziała:

- Ty nic nie musisz mówić, bo wszyscy wiedzą, że życie bez

Miłości straciłoby sens.

Jako ostatnie swojej osady broniło Piękno .

Dostojne Piękno przemówiło:

- Jeżeli ja tu nie zostanę wszystko będzie brzydkie ; kwiaty, drzewa, przyroda a przede wszystkim wy, wasze rodziny i wasze twarze. Więc sami zdecydujcie czy chcecie żyć
w tak paskudnym kraju -powiedziało stanowczo Piękno i popatrzyło swoimi pięknymi oczami na

wszystkich zebranych.

 Był to już ostatni z osadników, więc sędziowie poszli na naradę. Naradzali się dzień i noc,
aż wreszcie wyszli do swych osadników aby im powiedzieć co postanowili i kto z osadników na zawsze opuści kraj. Niektóre osady tak się bały, że to one zostaną zmuszone do wyjazdu

z kraju, że nie potrafiły powstrzymać łez Mądrość wyszła na mównicę, poprosiła o ciszę
i zaczęła mówić :

– Moi drodzy! Uznaliśmy, że wszyscy jesteście nam bardzo potrzebni, żeby nasz kraj był szanowany i lubiany. Dlatego postanowiliśmy, że nikt nie odejdzie, a wręcz odwrotnie, dojdzie do nas jeszcze jedna osada.

– Co takiego? - dopytywali się wszyscy Przecież tu mamy tak mało miejsca że sami się ledwo mieścimy, nie może tu przyjść już żadna osada bo się podusimy! – krzyczeli

– Cicho! - pozwólcie mi dokończyć a zrozumiecie, że robię to dla waszego dobra - wołała Mądrość

– Jak to ? – dopytywali się

– Już wam powiem. Nową osadą, która się tu wprowadzi jest Bogactwo i dzięki niemu zdobędziemy środki, żeby dokupić ziemi a tym samym powiększymy nasz kraj. Rozumiecie ?

– Oczywiście, że rozumiemy - odparła w imieniu wszystkich

Odwaga - i teraz jesteśmy przekonani, że oprócz nas nie mogłoby też w naszym kraju zabraknąć ciebie Mądrości. Bo kto inny wymyśliłby takie mądre rozwiązanie tej trudnej sprawy?.

Mądrość uśmiechnęła się i podziękowała. Było jej miło, że inni osadnicy uznali,
że ona również jest bardzo potrzebna w ich szczęśliwym kraju.

 

 

KONIEC[1]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Propozycja literatury dla rodziców i ich dzieci w celu pogłębienia zagadnienia innowacji pedagogicznej,, Z wartościami przez świat” - J. Gruca i A .Wantke.

 

 

 

 

 

 



[1] Laura Mastalerz, gr. IV, Izabella Mastalerz – siostra, III kl. S.P. Nr. 156