Przedszkole 43 Gdańsk

Ta strona używa cookies.

Możesz określić warunki używania i dostępu cookies w swojej przeglądarce. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Aby dowiedzieć się więcej o ustawieniach swojej przeglądarki odwiedź jej zakładkę ustawiania lub stronę jej producenta.

FOCH - tajna broń naszego dziecka

Foch- tajna broń naszego dziecka

Foch, obrażanie się, nieodzywanie się. To tajna broń, utarty schemat zachowania. Początkowo dziecko sięga po nie nieświadomie, bo jest mu źle, bo samo nie wie, czego chce, ponieważ odkrywa, w jaki sposób manifestować własne „ja,” z czasem jednak uczy się, że fochem osiągnie wszystko. Każdy rodzic doświadcza, w mniejszym bądź większym stopniu, okres buntu i przekory ze strony swojego dziecka. Z jednej strony chciałby dać mu to, czego ono pragnie, ale z drugiej, jest pełen obaw, że działanie to, spowoduje, że dziecko „wejdzie mu na głowę”. Jako rodzice, pamiętajmy o tym, że bunt i fochy, nie są atakiem na nas. Ich zadaniem, nie jest uprzykrzać nam życie. Mama i tata nadal są dziecku potrzebni, bo wie czego nie chce, ale nie wie czego chce. W tym wyraźnie wyartykułowanym „nie”, wyraża swoją niepowtarzalność. Z jednej strony przekazuje Zostaw mnie! Zaraz to zrobię!, a z drugiej Potrzebuję jeszcze troszeczkę czasu! Nie odchodź! potrzebuje Cię!. 

Aby z powodzeniem towarzyszyć dziecku w tym trudnym, nie tylko dla rodziców, czasie przydatnych będzie kilka zasad.

- Cierpliwość – wyraża się wówczas, gdy dziecko zachowując się po raz kolejny w niewłaściwy sposób i sprawdzając nas, my cierpliwie powtarzamy/tłumaczymy obowiązujące zasady, a w razie ich przekroczenia nie poddajemy się emocjom,
ale wprowadzamy konsekwencję;

- Opanowanie – jest się o tyle ważne, aby nie potęgować w dziecku dodatkowych emocji;

- Spryt –jest z jednej strony zaakceptowanie zdania dziecka i umożliwieniem mu wyboru –
na czym najbardziej mu zależy, a z drugiej, kontrolowanie sytuacji i uniknięcie chaosu wynikającego z grymaszenia;

- Wyczucie granic –czyli intuicja, polegającą na tym, że podczas sytuacji buntu i sporu staramy się wyłapać granicę, gdy dalsze spieranie się tylko pogorszy sytuację;

- Rozmawiaj o emocjach – fochy to nic innego jak reakcje na emocje, które trudno zrozumieć. Możemy wspomóc dziecko w radzeniu sobie z sytuacją, starając się rozmawiać z malcem
o tym, co się dzieje, nazywając poszczególne emocje, dając przyzwolenie do odczuwania każdego z nich. Nie ma bowiem uczuć złych i gorszych, są tylko te źle manifestowane.
Warto nauczyć dziecko radzenia sobie z trudnymi emocjami, pokazując, jak można reagować na  źródło fochów – złość . Zaproponuj np. rysowanie „strasznego” rysunku, gniecenie papieru, tupanie nogami, itd.

- Zrozum, że niewiele możesz zrobić – masz wpływ na zachowanie dziecka, jednak niewiele możesz zrobić, by wyeliminować fochy wynikające ze złości. One będą się pojawiać. Rolą rodzica jest okazanie dziecku zrozumienia, zdystansowanie się do sytuacji i cierpliwość. Spokojna, mądra postawa sprawia, że z czasem fochów jest coraz mniej.

 

Anna Wantke

Opracowane na podstawie dostępnej literatury.